Sinds 2000 vertolkt La Roza Enflorese het monodische sefardische repertoire. Deze liederen komen voort uit de orale traditie en bieden tal van interpretatiemogelijkheden.

Het ensemble bestaat uit muzikanten met een uiteenlopende muzikale achtergrond (klassiek, jazz, pop, world…) en brengt deze liederen in het kader van een ontmoeting tussen oude, traditionele en hedendaagse muziek. Daarbij wordt een beroep gedaan op zowel instrumentale technieken die gebaseerd zijn op de volksmuziek als op improvisatie.

In zijn streven naar het scheppen van een gevarieerd en contrastrijk klankuniversum combineert La Roza Enflorese instrumenten uit verschillende gebieden en tijdvakken (vedel, viola, luit, vihuela, blokfluit, kromhoorn, slagwerk uit het Nabije en Midden-Oosten). Deze instrumentale rijkdom vormt weliswaar een contrast met de sefardische traditie, waar liederen werden gezongen door een vrouwenstem, hoogstens begeleid door een lijsttrommel, maar illustreert anderzijds wel de invloeden waardoor deze traditie vanaf 1492 in de diaspora werd verrijkt. Deze benadering blijkt ook zinvol in een tijd waarin culturele grenzen vervagen (of toch in de kunsten) en cultuur meer dan ooit synoniem is voor een ontmoeting met anderen.

Het ensemble concerteert regelmatig, zowel in België (Paleis voor Schone Kunsten en Flagey in Brussel, Philharmonique de Namur, Concertgebouw Brugge, Festival Van Vlanderen, Festival de Wallonie…) als in het buitenland, met name in Frankrijk (Festival d’Ile de France, Festival Baroque de Pontoise, Les Coréades, Les Promenades du Pays d’Auge, Scène Nationale de Poitiers…), Nederland (Holland Festival…), Luxemburg, Zwitseland, Slowakije, Peru, Marokko (festival van Fez) en Canada.

Geleidelijk werd deze orale sefardische traditie verrijkt door het contact met andere culturen. Op die manier ontwikkelde eenzelfde corpus zich in verschillende richtingen, tot twee onafhankelijke tradities. De oosterse omvatte de gemeenschappen die zich hadden gevestigd in het vroegere Ottomaanse rijk. Het andere, westerse, bestaande uit de groepen die naar de Maghreblanden en Europa waren verhuisd